Kolęda W żłóbku na sianie

1W żłóbku na sianie leży Kochanie, Dziecina,
Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna,
Patrzy złocista, Matka przeczysta na Syna.

2Strzecha słomiana, nad żłóbkiem Pana lśni zorza,
Osiołek z wołem patrzą się społem w Twarz Bożą,
Osiołek z wołem patrzą się społem w Twarz Bożą.

3Aniołów pienie światu zbawienie ogłasza,
Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza,
Ludzi ubogich, pasterzy drogich zaprasza.

4Biegną do Pana i na kolana padają,
I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają,
I czyste dusze w pokorze, skrusze oddają.

5A gwiazda złota już wzwyż migota i płonie,
Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie,
Niech wie świat cały o przewspaniałej nowinie.

6Jadą Królowie, wielcy panowie, magnaty,
Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej,
Blask od kamieni, szaty z czerwieni bogatej.

7Mirrę i złoto, sypią z ochotą w tej dobie,
A on choć zima, odzieży nie ma na sobie,
A on choć zima, odzieży nie ma na sobie.